webmaster

Boża miłość i wola w jej życiu to wszystko, czego potrzebuje, a wszystko inne jest dodatkiem. Dorastałam z pragnieniem, aby zostać babcią; po prostu uwielbiałam myśl o rodzinie i dzieciach. Chciałam nazwać moją córkę imieniem dziewczynki, która siedziała w ostatniej ławce w mojej klasie. Byłam w pierwszej klasie i patrzyłam na moją sympatię, myśląc: „Gdybyśmy mieli córkę, nazwałabym ją imieniem mojej koleżanki z ławki, jest najlepsza w klasie.” Urocze, prawda? Uśmiecham się, bo miałam wtedy zaledwie pięć lat.

Odkrył, że bycie singlem pozwala mu poświęcić całe życie Bogu. Nie trafiłem do tego programu z inicjatywy współmałżonki. Sam przyszedłem tu z własnej woli. Nie muszę obawiać się, że ktoś mnie odkryje czy zdemaskuje, bo tutaj mam możliwość bezpiecznego odkrywania i ujawniania samego siebie – w więzi z innymi, zjednoczonymi we wspólnocie na całym świecie. Może nigdy nie się nie ożenię. Możliwe, że będę prowadzić swego rodzaju nowe życie zakonne – w praktyce duchowej i więzi z innymi pod Bogiem, na całej planecie – i jest mi z tym dobrze. Wciąż jest we mnie dużo bólu, ale ból w pełni przeżyty staje się mądrością.

Czas samotności i trzeźwości pozwolił jej usłyszeć wolę Siły Wyższej. Jestem trzeźwa już od kilku lat i zrobiłam swoje pierwsze kroki ku zdrowieniu. Mówiąc „zdrowienie”, nie mam na myśli jedynie pracy nad Krokami – dosłownie „odzyskuję siebie”. Chodzi mi o uzdrowienie i odnowę.

Zerwałem z moją ostatnią dziewczyną po dwuletnim związku, kiedy przyszedłem do Programu. Powodem było moje wstrząsające dla mnie przyznanie się do prawdy o sobie – że wykorzystywałem ją, próbując znaleźć poczucie własnej wartości jej kosztem, by zaspokoić żądzę i nie czuć się samotnym. Ta świadomość była bolesna, ale szczera, a zatem lecznicza.