سیلویا از همان دوران اولیه در «معتادان جنسی گمنام» (SA) مشارکت داشت و چهرهای کلیدی در توسعۀ ساختار خدماتیِ کنونیِ SA بود. جسی آل. SA را به اوکلاهما سیتی آورد: سیلویا در سال ۱۹۸۳ به SA پیوست. در آن زمان، عضویت در یک برنامۀ دوازده قدمی رایج بود. او به جلسات الانان، پرخوران گمنام و بسیاری از جلسات آزاد الکلیهای گمنام میرفت. شنید که آنها دربارۀ اعتیاد به الکل صحبت میکنند و گفت: «من هم همین مشکل را با سکس دارم.» جسی آل. در آن زمان در اوکلاهما سیتی بود؛ زیرا یکی از اعضای خانوادهاش تحتدرمان پزشکی بود و او قصد داشت تا هر زمان که لازم باشد آنجا بماند. او به جلساتِ گوناگونِ برنامههای دیگر رفت و گفت که یک معتاد جنسی است و قصد دارد جلسۀ SA را در آنجا آغاز کند. او جلسه را در اتاق هتلش شروع کرد. سیلویا و پنج یا شش زن دیگر گفتند: «اوه، من هم میخواهم به آن جلسه بروم.»
جسی نویسندهای سرشناس در محافل دوازده قدمی بود. افراد زیادی در جلسه حاضر شدند. حالا دیگر گروهی تشکیل شده بود. با این حال، وقتی جسی آل. به ایالت خود بازگشت، جلسه تقریباً از هم پاشید. آنها جلسه را از اتاق هتل به یک کلیسا منتقل کرده بودند. فقط سیلویا و مردی به نام دَن باقی ماندند. از آنجایی که عضو دیگری برای راهنماییِ آنها نبود، سیلویا و دَن راهنمای یکدیگر شدند. او اغلب دربارۀ آن تجربه اینطور شوخی میکرد: «میدانستم که راهنمای یکدیگر شدن بیخطر است؛ چون در آن زمان یک زوج هنرمند مشهور به نامهای دِیل ایوانز و روی راجرز بودند و من از راجرز خوشم میآمد. دَن هم همینطور بود. اینطوری فهمیدم که خطری ندارد.».
افراد دیگری میآمدند و میرفتند. سیلویا و دَن مدام با خود فکر میکردند: «اگر هفتۀ آینده کسی پیدا نشود، جلسه را تعطیل میکنیم.» آنها پنج سال به همین منوال ادامه دادند. اغلب فقط همان دو نفر بهطور منظم در جلسه شرکت میکردند. سرانجام جلسه رشد کرد. سیلویا با شرکت در اولین جلسۀ SA در اوکلاهما، کمک کرد تا درهای این گروه بهروی تمام کسانی که پس از آنها آمدند، باز بماند.
پینوشت:
اوکلاهما ۳۹ سال بعد: به مناسبت سی و نهمین سالگرد پاکی سیلویا، گروه خانگی SA او در اوکلاهما سیتی میزبان یک جشن مشترک ترکیبی (حضوری و آنلاین) برای SA و اس- انان (S-Anon) بود که شامل جلسۀ سخنران نیز میشد. سیلویا با فروتنی همیشگی خود از سخنرانی کردن امتناع ورزید؛ اما از کسی که «رهجویش» بود دعوت کرد تا صحبت کند. سخنان سیلویا در آن شب از این قرار است:
«میخواهم صحبتم را با یک توضیح آغاز کنم. وقتی درخواست برگزاری جشن را دادم، جشن برای من شروع شد؛ اما حقیقت این است که این جشنِ من نیست. این جشنِ «معتادان جنسی گمنام» است. این جشن برای گروه اولیۀ «معتادان جنسی گمنام» در اوکلاهما سیتی است که در تاریخ ۱۰ مه ۱۹۸۳ کار خود را آغاز کرد، و از این بابت، هرقدر هم شکرگزار باشیم، کافی نیست؛ چرا که سفری بسیار بسیار شگفتانگیز بوده است. افراد زیادی اینجا هستند که میتوانند این گفته را تأیید کنند و من بینهایت هیجانزدهام. هیجانزدهام از اینکه این همه انسان از سراسر جهان صدای ما را میشنوند و میخواهم همۀ شما بدانید که این برنامه جواب میدهد. من میتوانم این را تأیید کنم. من این راه را رفتهام، سرد و گرمش را چشیدهام و جای زخمهایش گواه این ادعاست؛ بنابراین میخواهم یکی از رهجوهایم را معرفی کنم.
آنچه اهمیت دارد، ارتباطی است که ما از طریق این برنامه بهدست آوردهایم و این ارتباطی فوقالعاده بوده است. نمیتوانستم کمکی بیشتر از آنچه او برای من بوده، طلب کنم. قاعدتاً باید برعکس باشد؛ اما میتوانم تأیید کنم که این رابطه دوطرفه است؛ زیرا بدون او فراموش میکردم که یک معتاد جنسی بودن چگونه است. این سفر، سفری سخت و در عین حال لطیف است. گاهی جادهای زیبا و گاهی جادهای ناخوشایند است؛ اما همۀ ما اینجا و در کنار هم هستیم و میدانیم این انجمنی است که خدا را دوست دارد و این نکتۀ مهمی است؛ پس میخواهم این انجمن، این تاریخ [۱۰ ماه می ۱۹۸۳] را بهعنوان سالگرد پاکی «معتادان جنسی گمنام» در اوکلاهما سیتی بهیاد بسپارد و معتقدم اس- انان (S-Anon) نیز در همان زمان در این شهر تأسیس شد؛ پس به همۀ شما خوشامد میگویم.»
همایشهای بینالمللی، ارتباط زنان SA: در دسامبر ۱۹۸۳، زمانی که سیلویا شش ماه پاکی داشت بهعنوان نماینده به اولین همایش خود در سیمی وَلی رفت. او در تصمیمگیری برای برگزاری همایشها صرفاً به منظور ایجاد و تقویت رفاقت و همبستگی، هر شش ماه یکبار مشارکت داشت. قرار شد امور اجرایی SA جداگانه بررسی شود. بهجز یک همایش که به دلیل شرایط اضطراری نتوانست در آن شرکت کند، سیلویا تا پیش از همهگیری کووید در تمامی همایشهای بینالمللی حضور یافت. از دسامبر ۱۹۸۳ تا ژانویه ۲۰۲۰، ۷۳ همایش برگزار شد و او در ۷۲ مورد از آنها حاضر بود. تعداد شرکتکنندگان از ۱۸ نفر در اولین همایشی که او شرکت داشت، در طول حیاتش به ۸۰۰ نفر افزایش یافت.
علاوه بر همایشها، سیلویا در برنامههای منطقهای متعدد SA نیز شرکت میکرد. او با همسرش، جین، به سراسر جهان سفر کرد. آنها سفرهای تفریحی خود را حول محور همایشهای SA و سایر رویدادهای SA برنامهریزی میکردند. آنها به ژاپن، روسیه و اسرائیل سفر کردند. آنها به سراسر اروپا نیز سفر کردند: انگلیس، اسپانیا، بلژیک و لهستان.
همایش به زنان امید میداد که به بازگشتن به جلسات ادامه دهند. او برای شرکت در همایشها از هیچ تلاشی فروگذار نمیکرد. سیلویا اغلب این شعار کوتاه را تکرار میکرد: «به SA بپیوندید و جهان را ببینید.» اتاقهای بحث و تبادل نظر بانوان: سیلویا مبتکر تشکیل اتاقهای بحث و تبادل نظر بانوان در همایشها بود. این اتاقها فضایی را برای زنان فراهم میکرد تا با یکدیگر رفاقت کنند و از هم حمایت نمایند. معمولاً زنان بهندرت فرصت صحبتِ رودررو با دیگر زنانِ عضو SA را پیدا میکردند. آن روزها دورانِ تماسهای تلفنیِ راه دور با رهجوها در ایالتهای مختلف بود. همایشها جایی بود که او و رهجوهایش میتوانستند شخصاً یکدیگر را ملاقات کنند.
اطراف سیلویا همیشه گروهی از زنان حضور داشتند. وقت ملاقات خصوصی با او آنقدر پرمتقاضی بود که مجبور بود در طول همایش برای قرارها برنامهریزی زمانی داشته باشد. گاهی اوقات زنان در گوشهای دور هم مینشستند. اواخر روز همسرش جین به شوخی از سیلویا میپرسید: «دیگه صحبتهات تموم شد؟»
چقدر آن ملاقاتهای رودررو برای ارتباط با زنان و تشویق آنها به ادامۀ مسیر حیاتی بودند. سیلویا بر اهمیت قدمها و انجمن تأکید داشت و میگفت: «باید هر دو را داشته باشید.»
سنت همایشها شامل این بود که سیلویا در جشنهای سالگرد پاکی به هر عضو مایل SA یک مدال پاکی و آغوشی گرم هدیه میداد. این مدالها و آغوشها فضایی سرشار از شادی به این رویدادها میبخشید.
سیر تحول کتاب سفید در طول زندگی سیلویا:
سیلویا در شش سال اول عضویت خود در SA، شاهد کل فرآیند تبدیلِ صفحاتِ تایپشدۀ جداگانه به کتاب سفیدِ ۶ × ۹ اینچی با جلد شومیز (نرم) بود که اکنون برای همه آشناست. در ابتدا، SA اوراقِ تایپشدۀ جدا از هم در قطع ۸/۵ × ۱۱ اینچ داشت که در جلسات توزیع میکردند. در سال ۱۹۸۴، آن اوراقِ جدا از هم به صورت کتابی در قطع ۸/۵ × ۱۱ اینچ با جلد کرمرنگ (رنگ پوست) منتشر شد. آن را «راهنمای SA» مینامیدند (نباید با «راهنمای خدماتی SA» کنونی اشتباه گرفته شود).
لارنس ام، عضو SA از سال ۱۹۸۵ و اولین ویراستار نشریۀ اِسِی (ESSAY) پس از روی کِی بهیاد میآورد: «این موضوع توجه «روی کی.» را جلب کرده بود که کتاب بزرگ AA به رنگ انگوری، کتاب OA به رنگ شکلاتی، و راهنمای SA به رنگ پوست بود.» برخی کنجکاوند که آیا روی پس از پی بردن به این موضوع، رنگ جلد را به سفید تغییر داد یا نه.
در مه ۱۹۸۶، راهنمای SA در قطع ۸/۵ × ۱۱ اینچ با جلد سفید تجدید چاپ شد. سیلویا یکی از این نسخههای جلد سفید را تا زمان درگذشتش نزد خود نگه داشت. در ژوئیه ۱۹۸۹، ویرایش جدید و بازبینیشدهای بهصورت کتابی ۶ × ۹ اینچی با نماد هنری و عنوان «معتادان جنسی گمنام» روی جلد منتشر شد. سپس اکثر اعضا گفتند: «نیازی نیست نام انجمن خود را روی جلد کتابمان تبلیغ کنیم.» بنابراین ویرایش ۱۹۸۹ با جلد نرمِ سفیدِ ساده تجدید چاپ شد و این کتاب به «کتاب سفید SA» معروف گشت.
ساختار خدماتی:
در سال ۱۹۹۴، دفتر مرکزی SA از منطقۀ سیمی وَلی در کالیفرنیا، به نَشویل درایالت تِنِسی، منتقل شد. انجمن در حال رشد بود و به ساختار خدماتی بهتری نیاز داشت. آنها رأی دادند که جلسات کاری هر شش ماه یکبار به مدت دو روز پیش از هر همایش، در محل برگزاری همایش تشکیل شود. سیلویا با وفاداری در تمام جلسات کاری شرکت میکرد. طرح کلی ساختار خدماتی SA در سال ۱۹۹۵ تصویب شد. مناطق و بینگروهها اولین نمایندگان SA خود را برای همایش ۱۹۹۶ در فینیکس انتخاب کرده بودند. اوضاع تا حدی آشفته بود؛ زیرا توسعۀ ساختار خدماتی SA در جریان بود. مجمع عمومی نمایندگان حتی تا یک سال بعد نامی نداشت.
اولین گردانندۀ هیئت امنا:
همایش ایالت فینیکس، همایش سازماندهی بود که در آن اولین اعضای هیئتامنا انتخاب شدند. مقرر شد که یک عضو هیئتامنا نباید همزمان بهعنوان نماینده نیز خدمت کند. سیلویا به اتفاق آرا بهعنوان اولین گردانندۀ هیئتامنا انتخاب شد. او از سمت خود بهعنوان نماینده استعفا داد تا در مقام گرداننده خدمت کند. آرا با اکثریت قاطع حمایتآمیز بودند. آنها میدانستند که این نقش ضروری است. آنها میدانستند که سیلویا عادت داشت هرگاه کسی از او درخواست خدمت میکرد، هرگز «نه» نگوید. به علاوه او در زندگی شخصی خود تجربۀ ادارۀ سازمانهای غیرانتفاعی دیگر را نیز داشت. بهنظر میرسید سیلویا کاملاً برای این کار مناسب است.
سیلویا بهنوعی مسئول ارشد خودخواندۀ جذب نیرو شد و اعضای پاک SA را تشویق میکرد تا در امور اجرایی انجمن مشارکت کنند. او رهجوهای خود و بسیاری دیگر را برای تبدیل شدن به خدمتگزاران مورد اعتماد SA استخدام کرد. او توسعۀ ساختار خدماتی کنونی، شامل گروهها، بینگروهها، مناطق، مجمع عمومی نمایندگان (GDA) و هیئتامنا را در ذهن پروراند و هدایت کرد.
ایجاد اتحاد و شادی در تصویب بیانیۀ شفافسازی کلیولند:
سیلویا باعث شد تصویب «بیانیۀ شفافسازی کلیولند» متحدکنندهتر از آنچه میتوانست باشد، صورت گیرد. در ژوئیه ۱۹۹۹، پس از پایان جلسۀ هیئتامنای SA، نوبت به جلسۀ نمایندگان رسید. اعضای هیئتامنا بهعنوان ناظر و حامی حضور داشتند تا در صورت نیاز، خرد و دیدگاه خود را ارائه دهند. نمایندگان در حال بررسی طرحی دربارۀ تعریف پاکی بودند. ساعتها بحث و گفتگو در جریان بود و بحثها داغ و طولانی بود. طرح در آستانۀ تصویب به اتفاق آرای قابل توجهی قرار داشت؛ اما دو رأی مخالف وجود داشت. آنها تصمیم گرفتند وقفۀ کوتاهی بدهند تا اقلیت روی آن کار کرده و آنچه را که ما «شفافسازی کلیولند» مینامیم، تنظیم کنند. شفافسازی کلیولند به ستاره (*) در صفحۀ ۱۹۲ کتاب «معتادان جنسی گمنام» اشاره دارد که معنای کلمۀ «همسر» (spouse) را توضیح میدهد. اعضایی که آن را پیشنویس کردند، گفتند که این همان برداشتی بوده که همیشه از آن داشتهاند. مجمع عمومی نمایندگان (GDA) رأیگیری کرد و به اتفاق آرا تصویب شد.
سیلویا بهشدت تحتتأثیر آنچه در میان نمایندگان رخ داده بود، قرار گرفت. او میخواست اتفاق آرایی را که بهدست آمده بود، نشان دهد. او احساس کرد که رأیگیری در میان اعضای هیئتامنا نیز به اتفاق آرا خواهد بود و حق با او بود. او سخن گفت و درخواست نمود که اعضای هیئتامنا نیز همراه با نمایندگان رأی دهند. رأیگیری دیگری انجام شد و باز هم به اتفاق آرا تصویب گشت. شادی اتاق را فرا گرفته بود؛ جایی که سیلویا حضور داشت و اعضای هیئتامنا و نمایندگان تازه رأی داده بودند. روی کِی، مدیر دفتر مرکزی SA در آن زمان، گفت: «لحظهای بهیادماندنی بود. یکی از آن لحظاتی که در زمان حک میشود. من در حاشیۀ تاریخ نشسته بودم و تنها نظارهگر و جذب آن بودم.»
نامۀ قدردانی تاریخی:
اندکی پس از تصویب شفافسازی کلیولند، نامۀ تشکری نوشته شد. جمعآوری تمام امضاها مدتی طول کشید؛ زیرا در آن روزها نامه باید از طریق پست ارسال میشد. این نامه ۶۶ امضا از اعضای کشورهای کانادا، استرالیا، سنگاپور، اسپانیا، برزیل، ایالات متحده آمریکا، کانادا (مجدداً)، و السالوادور داشت. نامه خطاب به اعضای هیئتامنا و نمایندگان بود؛ اما برای سیلویا پست شد. این تأیید و تصدیقی بود که برای او ارزش بسیاری داشت. متن نامه چنین است:
«به: اعضای هیئت امنا و نمایندگان SA
ما بهعنوان اعضای SA مینویسیم که شهوت به جنس موافق یا رفتار جنسی با جنس موافق و یا هردو مورد آنها بخش عمدهای از اعتیاد جنسی ما بوده است. اقدامات شما در کلیولند برای روشن ساختنِ تعریف پاکی در SA به شکلی صریح و بدون ابهام، برای بسیاری از ما آرامش و امنیت به ارمغان آورده است. برخی از ما تا پیش از پیوستن به SA، حمایت چندانی برای هدف خود یعنی پاکی نمییافتیم. برخی از ما به SA پیوستیم؛ زیرا این انجمن رفتار همجنسخواهانه را با پاکی مغایر میدانست. برخی از ما مرزهایی داریم که به این معناست که نمیتوانستیم بخشی از انجمنی باشیم که در آن رفتار همجنسخواهانه، پاکی محسوب میشود.
برخی از ما در ابتدا با مقاومت یا بیمیلی به تعریف پاکی در SA روی آوردیم و تنها بعدها به ارزش آن پی بردیم. همۀ ما از شما برای تأیید صریحِ تعریف پاکی در SA سپاسگزاریم. از شما سپاسگزاریم که گفتید SA همچنان پناهگاه امنی که برای ما شده است، باقی خواهد ماند.»
سیلویا این نامه را تا زمان مرگش نزد خود نگه داشت.
کتاب قدم در عمل:
سیلویا میدانست چه میخواهد. همیشه نمیدانست چگونه به آن برسد؛ اما همواره هدف نهایی را میشناخت. سپس با کِی که مدیر دفتر در دفتر مرکزی بینالمللی معتادان جنسی گمنام (SAICO) بود، صحبت میکرد. آنها دربارۀ تهیۀ یک نامه یا یک سند یا طرحی که او میخواست، گفتگو میکردند. سیلویا بر طرحِ داشتنِ یک کتاب دوازده قدم و دوازده سنت SA، نوشتۀ اعضای SA اصرار ورزید، آن را آغاز کرد و شکل داد. این در سال ۲۰۰۰ بود. در نتیجه، SA اکنون کتاب «قدم در عمل» را دارد. پس از سال ۲۰۰۰، چهار سال طول کشید تا طرح کلی کتاب تصویب شود. سیلویا نویسنده نبود؛ اما نویسندگانی را میشناخت. او به آنها پیشنهاد میکرد که به تیم نویسندگان بپیوندند. کتاب بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ در سه بخشِ «در حال تکمیل» منتشر شد. در سال ۲۰۱۳، این بخشها با هم ترکیب شدند و کتاب نهایی «قدم در عمل» اندکی پس از آن منتشر گشت. کمیتۀ نشریات در حال حاضر مشغول نوشتن کتابِ دوازده سنت است.
رهجوها، نوهرهجوها، و دوستان سیلویا جی
