Tylko moc Boża może usunąć ślepotę egocentryzmu i oświecić spojrzenie służby.

Jestem małym dzieckiem

Bóg objawia mi

całe moje życie.

– Spójrz na wszystkie dobre rzeczy,

które możesz zrobić służąc innym z miłością.

– Nie chcę – mówię,

zdecydowanie kręcę głową.

Jednym ruchem ręki,

jakby strzepując piasek,

wymazuję życzliwe myśli,

rezygnuję z dobrej drogi.

– Nie zrobię tego.

Zamiast tego

szukam przelotnych romansów,

na jeden dzień.

Wyruszam w drogę

Niszczę wszystko tym, co robię i mówię.

Sprzedaję przyjemność za cierpienie.

Tracę wszystko, nic nie zyskuję.

Nawet gdy próbuję zmienić kierunek

widzę tylko ciemne ścieżki.

To pogłębia ból i agonię.

Nie potrafiłam przewidzieć,

że stracę wszystko, co we mnie dobre.

Zdesperowana padam na kolana,

błagam Stwórcę, aby pozwolił mi zobaczyć

dobro, jakie mogę uczynić

pomagając innym każdego dnia.

Kroki to moja droga

służby ludziom

w życzliwości

w tym, co robię i mówię

dzisiaj, przez najbliższe 24 godziny.

Gdy zbaczam z drogi,

Niech Kroki naprowadzą mnie na właściwą ścieżkę

żebym dzięki Twej łasce

mogła iść

prawdziwą drogą

mając Cię przez oczami.