La lussuria è sempre stata parte di me, molto prima che ne conoscessi il nome. Mi aveva reclamato come parte di lei nell'oscurità che sarebbe diventata la mia sessodipendenza, una prigione grande come un universo creata da me. La mia malattia è stata silenziosamente progressiva. Qualcuno potrebbe obiettare che non ho toccato il fondo, poiché la mia vita non è mai stata completamente sconvolta dalle mie numerose ricadute.
La luxure a toujours fait partie de moi, bien avant que je ne connaisse son nom. Elle m'avait revendiquée comme l'une des siennes dans les ténèbres qui allaient devenir mon sexolisme, une prison de la taille de l'univers que j'avais moi-même créée. Ma maladie a été discrètement progressive. Certains diront que je n'ai pas touché le fond puisque ma vie n'a jamais été complètement bouleversée par mes nombreuses rechutes.
How lightheartedness and a little perspective can turn self-pity into self-awareness. A few days ago, one of my friends came up to me with good news. “I have a boyfriend!” she said. I was so happy for her. Then it struck me—I was (and still am) the only single girl among my various groups of friends.
Overcoming Addiction and Betrayal to Rebuild Love, Trust, and Purpose. When I attended my first SA meeting in May 2021, I was totally immersed in lust and had already lost almost everything.
Lust was always a part of me, long before I knew its name. It had claimed me as one of its own in the darkness that would become my sexaholism—a universe-sized prison of my own making. My disease was quietly progressive. Some might argue that I haven’t hit my real rock bottom since my life has never been completely upended by my many relapses.
שמי אנה, ואני גרה במקסיקו. אני מודה לאלוהים על הנס של עזיבת ההתנהגויות הממכרות שלי, אותם דפוסי תאווה שהחזיקו אותי בעבדות במשך שש שנים. הרגשתי לחלוטין שבויה בדרישות התאווה, לא מסוגלת להתנגד גם כשרציתי. בשלושת החודשים האחרונים, עם זאת, הבנתי שההחלמה שלי חורגת הרבה מעבר לסתם להפסיק. אלוהים העניק לי שליטה עצמית, שלווה, מתינות, משמעת ותקווה לעתיד. הוא מעולם לא מנע ממני אף אחת מהמתנות האלה כשביקשתי בכנות. אלוהים נתן לי אותן בנדיבות וללא נזיפה
Mi nombre es Ana y vivo en México. Le doy gracias a Dios por el milagro de parar mis practicas adictivas, esos patrones de lujuria que por 6 años me tuvieron sometida. Me sentía una completa esclava a lo que la lujuria demandaba de mí, no me podía negar aunque quisiera. En los últimos tres meses me he dado cuenta de que mi recuperación va más allá de solo dejar de consumir. Dios me ha otorgado dominio propio, paz, templanza, disciplina, esperanza en el futuro. Él no me ha negado ninguna de estos frutos cada vez que desesperadamente se lo pedía, Dios me otorgó cada uno de estos generosamente y sin reproche.
Меня зовут Ана, и я живу в Мексике. Я благодарю Бога за чудо моего освобождения от зависимого поведения, от тех форм похоти, которые порабощали меня на протяжении шести лет. Я чувствовала себя в совершенном плену требований похоти, не способной противостоять ей при всём моём желании. Однако за последние три месяца я осознала, что моё выздоровление - это далеко не только освобождение от похоти. Бог даровал мне самоконтроль, покой, воздержание, дисциплину и надежду на будущее. Он ни разу не отказал мне ни в одном их этих даров, если я искренне о них просила. Бог давал мне их щедро и без всяких упреков.
Mi chiamo Ana e vivo in Messico. Ringrazio Dio per il miracolo di aver abbandonato i miei comportamenti di dipendenza, quegli schemi di lussuria che mi hanno tenuta schiava per sei anni. Mi sentivo completamente prigioniera delle richieste della lussuria, incapace di resistere anche quando volevo. Negli ultimi tre mesi, però, ho capito che il mio recupero va ben oltre il semplice smettere. Dio mi ha concesso autocontrollo, pace, temperanza, disciplina e speranza per il futuro. Non mi ha mai negato nessuno di questi doni quando li ho chiesti sinceramente. Dio me li ha dati generosamente e senza rimproveri.
Mein Name ist Ana, und ich lebe in Mexiko. Ich danke Gott für das Wunder, dass ich mit meinen süchtigen Verhaltensweisen aufgehört habe, mit den Formen der Lüsternheit, die mich sechs Jahre lang versklavt hielten. Ich fühlte mich völlig gefangen von den Forderungen der Lüsternheit, unfähig zu widerstehen, selbst wenn ich es wollte. In den letzten drei Monaten habe ich jedoch erkannt, dass meine Genesung weit über das bloße Aufhören hinausgeht. Gott hat mir Selbstbeherrschung, Frieden, Mäßigung, Disziplin und Hoffnung für die Zukunft geschenkt. Er hat mir nie eine dieser Gaben verweigert, wann immer ich aufrichtig darum gebeten habe. Gott hat sie mir großzügig und ohne Vorbehalte geschenkt.
