Jej sponsor pomogła jej uznać głęboki żal do przybranej matki.

„Bezwzględny” to przymiotnik oznaczający także coś skrajnie dokładnego, wyczerpującego lub precyzyjnego. „Bezwzględna uczciwość” to zobowiązanie do całkowitej prawdomówności we wszystkich aspektach życia, nawet gdy jest to trudne lub niesie za sobą konsekwencje. Uff. Stanie się osobą bezwzględnie uczciwą to proces, który rozwija się w trakcie zdrowienia. Niżej podpisana nie miała pojęcia, jak być uczciwą na początku swojej drogi, zaś bycie całkowicie szczerą wydawało się wówczas niemożliwe.

Zaczęłam od szczerości w drobnych sprawach, a potem stopniowo przeszłam do ważniejszych obszarów mojego życia. Następnie, przejście Czwartego i Piątego Kroku nadało mojej szczerości nowy wymiar. Na przykład przed tymi Krokami nie potrafiłam przyznać się, jak bardzo byłam zła na moją przybraną matkę za to, że nie chroniła mnie przed wykorzystywaniem seksualnym przez mojego przybranego ojca i jej brata (mojego wujka). Fakt, że gdy dochodziło do wykorzystywania mnie przez mojego przybranego ojca była w szpitalu, nigdy nie przyszedł mi do głowy jako dobre usprawiedliwienie tego, że mnie nie chroniła. Ona nigdy nie wiedziała, że to się wydarzyło. Powiedziano mi, że jeśli powiem jej prawdę, to ją to zabije. W wieku ośmiu lat była to przerażająca myśl – że słowa mogą zabić twoją matkę – i przyjęłam do wiadomości, że tak naprawdę się stanie. Okazywałam jej jednak niezasłużoną złość. Nigdy nie przestałam jej kochać, ale w momencie pierwszego wykorzystania zaczęłam ją chronić, a moje dzieciństwo się skończyło. Skończyło się, gdy miałam osiem lat. Do dziś opłakuję tę stratę.

Przez wiele lat po doświadczeniu molestowania moim celem w życiu była ochrona siebie, ale nie wiedziałam jak. Moja babcia ze strony ojca podejrzewała, że coś się stało. To był pierwszy raz, kiedy ją okłamałam, i od tamtej pory między nami pojawił się mur. Do tego czasu była osobą, której mogłam wszystko powiedzieć. Przybrałam za to ponad 13 kilo w ciągu roku, w ramach pierwszej próby ochrony siebie. Fantazjowałam o byciu uratowaną przez starszego brata. Wycofałam się do świata, w którym fantazja i żądza odsuwały mnie z dala od całego bólu. To był samotny świat, ale bezpieczny.

Kiedy zaczęłam swoją drogę zdrowienia w 1992 roku, chciałam jedynie zachować trzeźwość od seksualnego uruchamiania się. Moja pierwsza sponsor pomogła mi przyznać przed sobą, jak głęboka była moja złość wobec mojej adopcyjnej matki. Mama zmarła w 1977 roku, gdy miałam 21 lat. Teraz jest w niebie i wierzę, że wie o moim doświadczeniu molestowania. Czy płakała z tego powodu? Myślę, że tak, ale nie mogę z nią porozmawiać, aby się o tym przekonać, bo nie ma mnie tam. Rozmawiam z nią regularnie w modlitwie i mam nadzieję, że mnie słyszy. Wybaczyłam jej. Czy jest zła, że nigdy jej o tym nie powiedziałam, gdy była na ziemi? Modlę się, żebyśmy mogły o tym porozmawiać, gdy dotrę do nieba. Obie jesteśmy cennymi dziećmi Bożymi. Z czasem i dzięki pomocy Boga, bezwzględna uczciwość uleczyła rany mojego życia.