Siła Wyższa użycza jej odwagi potrzebnej, by powierzyć całe swoje życie woli Boga. Kiedy słyszę słowa “bezwzględna uczciwość”, przychodzi mi do głowy wiele rzeczy: wynoszenie tego, co znajduje się wewnątrz, na zewnątrz, dzielenie się z innymi, pisanie obrachunków Dziesiątego Kroku, wykonywanie telefonów oraz szczere i uczciwe wypowiedzi na mitingach.
Uczciwość pomaga mu podejmować Kroki ze szczerym sercem. Uczciwość zaczyna się w moim sercu. Mój umysł potrafi wymyślić mnóstwo powodów, żeby ominąć prawdę.
Jej sponsor pomogła jej uznać głęboki żal do przybranej matki. „Bezwzględny” to przymiotnik oznaczający także coś skrajnie dokładnego, wyczerpującego lub precyzyjnego. „Bezwzględna uczciwość” to zobowiązanie do całkowitej prawdomówności we wszystkich aspektach życia, nawet gdy jest to trudne lub niesie za sobą konsekwencje. Uff.
Kroki zastępują proces uzależnieniowy Programem zdrowienia. To przydarzyło mi się prawie 20 lat temu, kiedy dopiero zaczynałem Program zdrowienia.
Bóg usunął jej lęk i zastąpił ją wiarą, która działa. Przez całe życie byłam tak spętana strachem, że straciłam nadzieję na wolność. Dzięki pracy nad Krokami na końcu długiego, zimnego i ciemnego tunelu nagle rozbłysło jasne światło, dając mi poczucie kojącego ciepła. Jednak przy każdym Kroku lęki wciąż czaiły się w tle. Sięgnięcie po proste narzędzie – inwenturę „od strachu do wiary” – pomogło mi ponownie skierować się ku Bogu i rozwiązaniu, jakie niosą Kroki Drugi i Trzeci.
Dzięki SA pozostał trzeźwy, a terapia pomogła w uzdrowieniu traumy i wstydu. Moja żona odkryła moje uzależnienie po raz pierwszy jeszcze przed naszym ślubem. Obiecałem jej, że jeśli da mi kolejną szansę, spędzę resztę życia wynagradzając jej krzywdy. Okazało się to kłamstwem.
Praca krokowa nad strachem pozwoliła jej podjąć działanie pod Bożym kierownictwem. Jestem mężatką od prawie 50 lat. Mój mąż był niewiarygodnie okrutny, lecz bałam się odejść. Największy lęk miałam taki, że nie poradzę sobie finansowo, że stanę się bezdomna.
Doświadczył transformacji w SA, która pomaga mu dostrzegać, kim naprawdę jest. Ten Problem to nie problem! Kiedy trafiłem do SA w 1999 roku z powodu osobistych, rodzinnych i relacyjnych kryzysów, moje uczucia były w kompletnym chaosie. Właściwie nie odczuwałem nic oprócz złości. Doskonale wiedziałem, co robić i jak szybko rozwiązać wszystkie problemy w moim życiu, żeby jak najszybciej wrócić do „normalności”, odgrywając rolę Szczęśliwej Rodziny.
Kroki uwolniły mnie od wstydu i perfekcjonizmu – śmiertelnej kombinacji, która blokowała moją zdolność do otwartości.
Zidentyfikowanie problemu i wyjście poza ego pozwala mu żyć w zaufaniu i według woli Boga. Chciałbym zdefiniować pojęcia stanowiące temat tego numeru, ponieważ uważam, że kiedy trafnie określimy problem, dochodzimy do rozwiązania.
