27 лет назад я вошла в комнату, полную мужчин… что я ожидала? Я ожидала увидеть там замкнутых и отвратительных людей. К счастью, мои ожидания не оправдались. Я увидела, что в комнате находятся совершенно обычные мужчины, ничем не отличающиеся от тех, кого я встречаю на работе или среди знакомых.
Ostatnio poproszono mnie o napisanie tekstu do Essay na temat trzeźwości emocjonalnej. Na początku chciałem odmówić. Chciałem powiedzieć „nie”, ponieważ w głębi duszy czułem, że większość ludzi w SA ma trudności z osiągnięciem trzeźwości emocjonalnej, ponieważ ledwo co mogą osiągnąć trzeźwość seksualną - „trzeźwość od żądzy”. Wtedy uświadomiłem sobie, że zamiast odmawiać, muszę podzielić się doświadczeniem, siłą i nadzieją w inny sposób. Musiałem napisać o trudnościach w trzeźwości emocjonalnej, których byłem świadkiem w naszej wspólnocie przez ostatnie 38 lat.
27 lat temu weszłam do pokoju pełnego mężczyzn ... czego się spodziewałam? Myślałam, że zobaczę ludzi, którzy wyglądają na brudnych i skrytych. Na szczęście moje wyobrażenia okazały się całkowicie błędne. Zobaczyłam pokój pełen zwykłych mężczyzn, takich samych, jakich spotykam w pracy lub na spacerze z przyjaciółmi.
Di recente mi è stato chiesto di scrivere un articolo per Essay sulla sobrietà emotiva. All'inizio la mia reazione è stata di dire "No". Volevo dire di no perché sentivo, in fondo, che la maggior parte delle persone in SA hanno difficoltà a raggiungere la sobrietà emotiva poiché riescono a malapena a raggiungere la "sobrietà dalla lussuria". Poi mi sono reso conto che invece di dire no, avevo bisogno di condividere la mia esperienza, forza e speranza in un modo diverso. Avevo bisogno di scrivere sul tema degli ostacoli alla sobrietà emotiva che ho visto nella nostra fratellanza negli ultimi 38 anni.
27 anni fa sono entrata in una stanza piena di uomini…cosa mi aspettavo? Pensavo di vedere persone che sembravano “sporche” e riservate. Fortunatamente le mie aspettative erano completamente sbagliate. Vidi una stanza piena di uomini qualsiasi proprio come avrei potuto vedere al lavoro o uscendo con gli amici.
On m'a récemment demandé d'écrire un article pour l'essai sur la sobriété émotionnelle. Au début, ma réaction a été "Non". Je voulais dire non parce que je sentais, au fond de moi, que la plupart des gens en Afrique du Sud ont du mal à atteindre la sobriété émotionnelle puisqu'ils peuvent mal - compter atteindre la «sobriété de la luxure». Puis j'ai réalisé qu'au lieu de dire non, j'avais besoin de partager mon expérience, ma force et mon espoir d'une manière différente. J'avais besoin d'écrire sur les obstacles à la sobriété émotionnelle dont j'ai été témoin dans notre fraternité au cours des 38 dernières années.
Il y a 27 ans, je suis entrée dans une pièce remplie d'hommes... à quoi je m'attendais ? Je pensais voir des gens qui avaient l'air sales et secrets. Heureusement, mes attentes étaient complètement fausses. J'ai vu une pièce remplie d'hommes ordinaires, comme je pouvais en voir au travail ou avec des amis.
Ich wurde kürzlich gebeten, einen Artikel für den Essay über emotionale Nüchternheit zu schreiben. Meine erste Reaktion war, "Nein" zu sagen. Ich wollte Nein sagen, weil ich tief in mir spürte, dass die meisten Menschen in AS Schwierigkeiten haben, emotionale Nüchternheit zu erreichen, da sie kaum "Nüchternheit von Lüsternheit" erreichen können. Dann wurde mir klar, dass ich, anstatt Nein zu sagen, meine Erfahrungen, meine Kraft und meine Hoffnung auf eine andere Art und Weise teilen musste. Ich musste über die Hindernisse auf dem Weg zur emotionalen Nüchternheit schreiben, die ich in den letzten 38 Jahren in unserer Gemeinschaft erlebt habe.
Vor 27 Jahren betrat ich einen Raum voller Männer ... was hatte ich erwartet? Ich dachte, ich würde Menschen sehen, die schmutzig und geheimnistuerisch aussehen. Zum Glück waren meine Erwartungen völlig falsch. Ich sah einen Raum voller normaler Männer, wie ich sie auch bei der Arbeit oder unterwegs mit Freunden sehen würde.
Hace poco me pidieron que escribiera un artículo para Essay sobre la sobriedad emocional. Mi primera reacción fue un no rotundo. Quería negarme porque sé, en el fondo de mi corazón, que la mayoría de las personas en SA tienen dificultad para alcanzar la sobriedad emocional dado que a duras penas pueden alcanzar la sobriedad de la lujuria. En ese momento me di cuenta de que, en vez de negarme, necesitaba compartir mi experiencia, fortaleza y esperanza desde otra perspectiva. Necesitaba escribir sobre los obstáculos que he visto los últimos 38 años en nuestra fraternidad.
