Le week-end dernier, alors que je participais à un atelier sur les douze étapes, j'ai eu l'occasion de partager mon expérience, ma force et mon espoir sur le thème du pardon. Après l'atelier, on m'a demandé d'écrire mon témoignage pour le magazine ESSAY, dont voici le texte :
Notre Livre Blanc dit : « Nous avons vu que notre problème était triple : physique, émotionnel et spirituel. La guérison devait se produire dans les trois » (SA 204). J'ai trouvé utile de penser à quatre domaines : physique, mental, émotionnel et spirituel.
Avant de rejoindre les SA, j'ai essayé à maintes reprises d'arrêter de passer à l’acte, mais rien n'y a fait. Je me disais donc qu'il n'y avait pas de rétablissement possible lorsque j'entendais des histoires sur des personnes en voie de rétablissement. Pour moi, ça n’avait pas de sens !
The first good feeling that I can recall in life was when I was five years old and my father had given me a bottle of Rolling Rock beer. I felt the effect of the alcohol as I sat drinking in a corner. Looking across the room at my father, I was just full of love for him. It was a wonderful feeling.
Sexual lust is just one face of the multi-dimensional cube of lust. The word "lust" cannot be confined to a sexual aspect only, as lust is merely a strong urge that governs attitudes. I cannot deny that the concept of lust itself is complex, confusing, and perplexing. How can a limited human encompass what is considered larger and broader? Humans are three-dimensional beings living in a four-dimensional world, while lust is simply a "multi-dimensional" entity.
Three years ago I was in pain. It was the pain of slavery to lust which was causing me deep trouble and threatening to ruin my entire life. The pain brought me into the SA fellowship. Thanks to the SA fellowship, and to my sponsor and through working the SA program, my deep trouble gradually turned into a blessing—into a life that is clean and sober. Sanity returned and I found a true connection with God. I don’t think I would ever have sought God so actively but for the pain and the brokenness that lust had caused me. This amazed me. What had seemed to me my worst misfortune turned out to be my greatest blessing. Isn’t that a miracle?
While participating in a Twelve-Step workshop last weekend, I had the opportunity to share my experience, strength, and hope on the topic of forgiveness. After the workshop, I was asked to write down my share for the ESSAY magazine, which follows here:
Our White Book says, “We saw that our problem was threefold: physical, emotional, and spiritual. Healing had to come about in all three” (SA 204). I have found it helpful to think of four areas: physical, mental, emotional, and spiritual.
Before joining SA I tried so many times to stop acting out but nothing worked for me, so I used to tell myself that there was no recovery when I heard stories about people who were in recovery. I thought of it as nothing!
راهنمایم با اشاره به شهوت ساکن در مغزم به من می گفت: «چرا به گرگ غذا بدهی؟ بگذار گرسنه بماند». در ابتدا تا حدی با او موافق بودم. با این حال، در اعماق وجودم معتقد بودم که این شهوت جزئی جدایی ناپذیر از شخصیت من است، چیزی که من هستم؛ با وجودیکه میدانستم که، دارد مرا میکشد، دارد روحم را میکشد. من با این ایده دست و پنجه نرم کردم که بگذارم گرگ درونم از گرسنگی بمیرد. من گرسنگی را با غذا مرتبط می دانستم و معتقد بودم که اگر گرسنه باشم، تنها راه حل این است که غذایی بخورم. ایده هایی مثل تماس گرفتن با یکی از دوستان، شرکت در یک جلسه، یا دعا برای کاهش احساس گرسنگی، غذا را در شکم من نمی گذارد و مرا سیر نمی کند.. به همین ترتیب، من پیش بینی کردم که فقط برون ریزی کردن می تواند گرسنگی شهوت من را تغذیه کند. در نهایت متوجه شدم که این دیدگاه من به شهوت نادرست است، اما چندین سال طول کشید تا بطور واقعی آن را درک کنم
